Maleisië

Maleisië (/məˈleɪziə, -ʒə/ (luister) mə-LAY-zee-ə, -⁠zhə; Maleis: [malɛjsia]) is een land in Zuidoost-Azië. De federale constitutionele monarchie bestaat uit dertien staten en drie federale territoria, gescheiden door de Zuid-Chinese Zee in twee regio's: West-Maleisië en Borneo's Oost-Maleisië. West-Maleisië deelt een land- en maritieme grens met Thailand en maritieme grenzen met Singapore, Vietnam en Indonesië. Oost-Maleisië deelt land- en maritieme grenzen met Brunei en Indonesië, en een maritieme grens met de Filipijnen en Vietnam. Kuala Lumpur is de nationale hoofdstad, de grootste stad van het land, en de zetel van de wetgevende tak van de federale regering. Putrajaya is het administratieve centrum, dat de zetel vertegenwoordigt van zowel de uitvoerende tak (het kabinet, federale ministeries en agentschappen) als de rechterlijke tak van de federale regering. Met een bevolking van meer dan 32 miljoen, is Maleisië het 45e meest bevolkte land ter wereld. Het zuidelijkste punt van continentaal Eurazië ligt in Tanjung Piai. Gelegen in de tropen, is Maleisië een van de 17 megadiverse landen, de thuisbasis van talloze endemische soorten.

Maleisië vindt zijn oorsprong in de Maleise koninkrijken, die vanaf de 18e eeuw onderworpen werden aan het Britse Rijk, samen met het Britse Straits Settlements-protectoraat. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Brits Malaya, samen met andere nabijgelegen Britse en Amerikaanse koloniën, bezet door het Japanse Keizerrijk.^[13] Na drie jaar bezetting werd het Maleisisch schiereiland in 1946 verenigd als de Maleise Unie en vervolgens in 1948 geherstructureerd als de Federatie van Malaya. Het land verwierf onafhankelijkheid op 31 augustus 1957. Het onafhankelijke Malaya verenigde zich met de toenmalige Britse kroonkolonies Noord-Borneo, Sarawak en Singapore op 16 september 1963 om Maleisië te worden. In augustus 1965 werd Singapore uit de federatie gezet en werd het een afzonderlijk onafhankelijk land.^[14]

Het land is multicultureel en multicultureel, wat een aanzienlijke invloed heeft op de politiek. Ongeveer de helft van de bevolking is etnisch Maleis, met minderheden van Chinezen, Indiërs en inheemse volkeren. De officiële taal van het land is Maleisisch Maleis, een standaardvorm van de Maleise taal. Engels blijft een actieve tweede taal. Hoewel de islam wordt erkend als de staatsgodsdienst van het land, garandeert de grondwet godsdienstvrijheid aan niet-moslims. De regering is gemodelleerd naar het parlementaire systeem van Westminster, en het rechtsstelsel is gebaseerd op common law. Het staatshoofd is een gekozen monarch, die elke vijf jaar wordt gekozen uit de negen staatssultans. Het regeringshoofd is de premier.

Na de onafhankelijkheid groeide het Maleisische BBP gedurende bijna 50 jaar met een gemiddelde van 6,5% per jaar. De economie werd van oudsher gevoed door haar natuurlijke hulpbronnen, maar breidt zich uit in de sectoren wetenschap, toerisme, handel en medisch toerisme. Maleisië heeft een nieuw geïndustrialiseerde markteconomie, de op twee na grootste in Zuidoost-Azië en de 36e grootste ter wereld.^[15] Het is een stichtend lid van ASEAN, EAS en OIC en lid van APEC, het Gemenebest en de Beweging van Niet-Gebonden Landen.