Bahama's

De Bahama's (/bəˈhɑːməz/ (luister)), officieel het Gemenebest van de Bahama's,^[12] is een eilandstaat binnen de Lucayaanse Archipel van de West-Indië in de Noord-Atlantische Oceaan. Het beslaat 97% van het landoppervlak van de Lucayaanse Archipel en herbergt 88% van de bevolking van de archipel. De eilandstaat bestaat uit meer dan 3.000 eilanden, rotsen en eilandjes in de Atlantische Oceaan, en ligt ten noorden van Cuba en ten noordwesten van het eiland Hispaniola (verdeeld over de Dominicaanse Republiek en Haïti) en de Turks- en Caicoseilanden, ten zuidoosten van de Amerikaanse staat Florida, en ten oosten van de Florida Keys. De hoofdstad is Nassau op het eiland New Providence. De Royal Bahamas Defence Force beschrijft het grondgebied van de Bahama's als 470.000 km² (180.000 vierkante mijl) oceaanoppervlak.

De Bahama-eilanden werden gedurende vele eeuwen bewoond door de Lucayans, een tak van de Arawak-sprekende Taíno.^[13] Christoffel Columbus was de eerste Europeaan die de eilanden zag, en zette in 1492 voor het eerst voet aan wal in de "Nieuwe Wereld" toen hij landde op het eiland San Salvador. Later verscheepten de Spanjaarden de inheemse Lucayans naar en hielden hen als slaaf op Hispaniola, waarna de Bahama-eilanden van 1513 tot 1648 grotendeels verlaten waren, waarbij bijna alle inheemse Bahamianen gedwongen waren verwijderd voor slavernij of waren gestorven aan ziekten die Europeanen naar de eilanden brachten. In 1649,^[14] vestigden Engelse kolonisten uit Bermuda, bekend als de Eleutheran Adventurers, zich op het eiland Eleuthera.

De Bahama's werden een Britse kroonkolonie in 1718, toen de Britten het hard aanpakten met de piraterij. Na de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, hervestigde de Kroon duizenden Amerikaanse Loyalisten op de Bahama's; zij namen tot slaaf gemaakte mensen mee en vestigden plantages op toegekende gronden. Tot slaaf gemaakte Afrikanen en hun nakomelingen vormden vanaf deze periode de meerderheid van de bevolking. De slavenhandel werd door de Britten afgeschaft in 1807; slavernij op de Bahama's werd afgeschaft in 1834. Vervolgens werden de Bahama's een toevluchtsoord voor bevrijde Afrikaanse slaven. Afrikanen die waren bevrijd van illegale slavenschepen werden door de Royal Navy op de eilanden hervestigd, terwijl sommige Noord-Amerikaanse slaven en Seminolen van Florida naar de Bahama's ontsnapten. Bahamianen stonden er zelfs om bekend de vrijheid te erkennen van tot slaaf gemaakte mensen die met schepen van andere naties de Bahama's bereikten. Tegenwoordig vormen zwarte Bahamianen 90% van de bevolking van 400.516.^[13]

Het land verwierf in 1973 de bestuurlijke onafhankelijkheid, onder leiding van Sir Lynden O. Pindling. Charles III is momenteel haar monarch.^[13] Wat betreft bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking, zijn de Bahama's een van de rijkste landen in de Amerika's (na de Verenigde Staten en Canada), met een economie die gebaseerd is op toerisme en offshore-financiering.^[15]

^{Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Bahamas}